لامارك
لامارک برای بیان چگونگی وقوع تکامل
دو نظریه استعمال و عدم استعمال اندامها و ارثیبودن صفات اکتسابی را
عنوان کرد. وی مشاهده کرد که اگر اندامی از بدن یک جاندار استفاده شود ،
بزرگ و کارآمدتر میشود و اگر عضوی بکار نیفتد ، کوچک شده و تحلیل میرود
. بنابراین جاندار در نتیجه ناهماهنگی در استفاده و عدم استفاده اندامهای
مختلف بدن در طول عمر فرد، ممکن است تا حدی تغییر یابد و بعضی از صفات را
کسب کند. لامارک اینگونه صفات اکتسابی را ارثی و قابل انتقال به اخلاف
دانست.
این تئوری بسیار موفقیتآمیز بود و به اشاعه اندیشه تکامل کمک کرد. اما سرانجام معلوم شد که نظر لامارک، نادرست است. اینکه استفاده و عدم استفاده از اندامها به کسب صفتی میانجامد، درست است . ولی اشتباه لامارک در این بود که بر خلاف عقیده او صفات اکتسابی به ارث نمیرسند . یکی از تلاشهای آزمایشی مشهور که لامارکسیم را باطل ساخت، بهوسیله واهیمان، زیست شناس قرن ۱۹ صورت گرفت، که نشان داد از تولید مثل موشهایی که دمشان را بریدهاند ، موشهای دارای دم طبیعی ایجاد میشود.
| ژان باپتیست لامارک | |
 |
|
| متولد | ۱ اوت ۱۷۴۴ بازنتین ,  فرانسه |
|---|---|
| مرگ | ۱۸ دسامبر ۱۸۲۹ پاریس , فرانسه |
| ملیت | فرانسوی |
| رشته فعالیت | زیست شناسی |
| دلیل شهرت | ارائه نظریه تکامل |